Dankie is so 'n kort woordjie, maar tog sê dit alles!

MAAR, God het sy Seun gestuur! Nederige krip, donkie, stal, skaapwagter, sterrekyker, 'n hoender wat êrens in 'n hoek sit en kloek.  Alles sodat ons hierdie blye boodskap kan bring wat radikaal teenstrydig is met die chaotiese wêreld waarin ons lewens tans afspeel - MAAR, God het sy Seun gestuur!

Ook vir Mario, wat moedeloos vertel van sy kontrak van vier maande wat nou al skuins by vyftien trek.  As ingenieur werk hy diep in die maag van die monster en is blou lug 'n luukse.  Sy lewe aan boord, is nou 'n bedompige, nagmerriebestaan van vasgevangendheid sonder hoop.  MAAR, God het sy Seun, toegedraai in doeke, ook vir Mario gestuur ... Dis die boodskap wat ons bring.  En daarin vind Mario hoop ...

Ook vir die Russiese offisier wat emosioneel vertel dat hy nog nooit so iets soos hierdie pandemie beleef het nie - Hy het twaalf maande laas vaste grond onder sy voete gevoel. Daar is geen vooruitsig dat dit binnekort sal verander nie. Sy siel is verswelg deur slegte nuus wat in vlae soos in 'n onophoudelike storm oor hom spoel.

MAAR, God het sy Seun, in 'n nederige krip, ook vir die Rus gestuur. Dis die boodskap wat ons bring. Daarin, na 'n lang gesprek en met 'n nuwe Russiese Bybel in sy hand, vind hy vir 'n oomblik skuiling uit die storm.

Ook vir Jasper uit die Filippyne.  Hy verduidelik dat sy lewe in 'n vaste wentelbaan was. Hy was in beheer, als uitgepluis, duidelik oppad ... totdat COVID-19 hom wreedaardig uit die sekerheid gepluk het. Sy vuisvoos liggaamstaal vertel van moed opgee; van desperaatheid. MAAR, God het sy Seun, met engelekore wat sing, 'Vrede op Aarde’, ook vir Jasper gestuur.  Dis die boodskap wat ons bring. Deur saam te wroeg, 'n hand op die skouer as 'n alleen traan wang-af loop, saam te bid en te pleit, kon Jasper ook iets beleef van MAAR. MAAR, die Kind ...

Die ontnugterende realiteit is dat 'n skokkende gerame 400 000 seemanne steeds op skepe vassit nadat hulle kontrakte verval het.  Die werk wat CSO doen is noodsaaklik; ononderhandelbaar. Dis eenvoudig ja ... so eenvoudig as om dag-na-dag, skip-na-skip met groot deernis en begrip die boodskap te bring in wat 'n flenters-stukkend wêreld is: MAAR, die Kind ..

Eenvoudig dalk, maar sonder u donasie onmoontlik. U bydrae kan binne-in hierdie krisis die boodskap van die krip na hulle vat wat dit die nodigste het.  Mag u dit dan ook in hierdie feestyd beleef:  MAAR, die Kind ...

 

'n Taalles dan: MAAR - 'n Voegwoord, of konjunksie, wat gebruik word om sinne saam te voeg; 'n samewerkende teenstelling; om twee konsepte teen mekaar te stel ten doel om dit uit te klaar, uit te brei of te konfronteer.

Op sigwaarde blyk MAAR, 'n onbeduidende klein woordjie te wees. In wese egter, het dit die inherente vermoë  om betekenis onherroeplik te verander. Dit stel dit wat is en transformeer dit ... Dit klaar uit, brei uit, konfronteer ...

In hierdie oënskynlik eenvoudige voegwoord kon seemanne in die afgelope maande binne hul surrealistiese realiteit hoop vind.  Hulle kon, soms vasgevang in verstikkende donker, in absolute hopeloosheid herinner word aan MAAR ...

Onthou u die vuisvoos manne van die DALI? Onthou u hoe hulle met 'n klein gebaar van Chris, iets kon beleef van, ‘MAAR God...’?

Onthou u die tragedie in Richarsbaai? Onthou u die vyftien man sterk bemanning wat verslae, verward, verbysterd en verlangend na normaliteit in die eetsaal vir Loffie gewag het nadat een van hul maats sy eie lewe geneem het? Onthou u hoe hulle ten spyte van die ergste van dinge in die Brood en Wyn wat Loffie dae later aan hulle sou bedien, iets kon beleef van, ‘MAAR God...’?

Onthou u die melancholiese refrein in elk van die stories uit Durban, die Kaap en Port Elizabeth; die stories van seemanne geskryf in mineur akkoorde, saamgeflans in donker note van hopeloosheid en moed opgee?

MAAR, onthou u dat daar in elk van die stories 'n goue draad was? Onthou u dat elke besoek opnuut herinner het aan 'n waarheid wat realiteit onherroeplik verander, dit transformeer en konfronteer? Vervleg in elke tragedie is die storie van die Man aan die Kruis; die storie van léwe na die kruis; van hoop. Dis die storie van, 'MAAR God ...''

En so is ons bloot instrumente. Instrumente wat elke dag kan herinner, kan help transformeer en soms selfs konfronteer met die radikale andersheid waardeur 'MAAR God' ons dinge laat verstaan en sien. Bydraes van donateurs het oor die afgelope maande ons hande sterk gemaak om dag na dag om te sien na die harte van seemanne deur hul opnuut bewus te maak van hierdie dikwels vergete waarheid. 

En daarom twee dinge - Eerstens, dit: Oorweeg asseblief om ons finansieel te ondersteun. In 'n wêreld waar seemanne vasgevang is in 'n kritieke, soms noodlottige situasie, is ons werk dringend nodig ten doel om seemanne hoop te gee omdat daar 'n MAAR in elke storie is. U donasie kan die instrument wees waarmee ons dit doen.

Tweedens dan: Ek weet nie waar U uself nou bevind nie. Dalk is dit êrens vasgevang in verstikkende donker, in absolute hopeloosheid. MAAR, God is ook waar u lewe afspeel. 'MAAR God' is ook vir u. Mag 'MAAR God' vir u 'n realiteit wees, soos wat dit elke dag vir so baie seemanne 'n realiteit is.

Sleepvoet, asof meganies aangedryf deur 'n krag waaroor hul min beheer het, beweeg hul oor die dek.  Hul voetval is outomaties, asof vasgevang midde-in die repeterende tonele van 'n Griekse tragedie.

Hul lyftaal skree vuisvoos. Hul hare selfs, dik, lanklaas gekap, getuienis dat dit nou te lank raak; dat dit meer is as wat hul alreeds breë skouers kan dra ...  Vir die meeste is dit nou elf maande, vir een man uit die Filippyne, sestien ... 

Chris, op besoek aan hulle skip, vertel dat die moedelose moraal op die DALI, 'n behoueringsvragskip, anders is as enigiets wat hy al teëgekom het.  'n Verswelgende, alles omvattendegemoedstoestand hang soos 'n kwaad-swart wolk oor die skip.  In hulle koppe leef net een gedagte, dat hulle geen manier het om by die huis te kom nie. En dit oorweldig hulle ...

Chris is daar om een rede – om hulle te herinner aan een waarheid – 'n samewerkende teenstelling wat twee konsepte teen mekaar stel ten doel om dit uit te klaar, uit te brei of te konfronteer ... 

– MAAR God ...

Vuisvoos? - MAAR God; Moedeloos? – MAAR God... Daar is 'n legio maniere om hierdie boodskap te deel.  Met die uitdeel van 'n Bybel, met 'n gebed, 'n luisterende oor of deur net daar te wees. Maar, vandag is dit in 'n onbenullige klein handeling wat iets kommunikeer van hoop. Dis 'n klein gebaar wat die eentonigheid onverwags vir 'n oomblik versteur en nuwe perspektief bring.

Die stoppelbaard-hoofoffisier merk op dat selfs om te skeer 'n uitdaging is. Afgesny van die buitewêreld is iets so basies soos 'n skeermeslem, 'n luukse. Vat-vat aan sy gesig verduidelik hy dat sy stomp-en-oor-die-muur skeermes nou niks meer as 'n nuttelose ornament is nie.

Later die middag is Chris terug. In sy knapsak, 'n skeermes.  En in hierdie onbenullige klein ietsie, ontdek die hoofoffisier onverwags iets van MAAR God ... Hy ontdek iets van omgee terwyl hy op die kleinste van maniere ook herinner word dat hy ook saak maak. 

So dikwels moet 'n storie uitspattig wees om indruk te maak. Dalk daarom dat ons so dikwels die verwagting het dat, MAAR God, gepaardgaan met uitspattige wonderwerke en skouspelagtige ingrypings. MAAR God blyk ook in die klein, oënskynlik onbenullighede te wees. Dis so vir my, vir jou en vir elke seeman. Dis ook in die kleine ...