Daar is bitter-en-soet in Carl se verhaal.  Terugskouend oor ‘n loopbaan van dekades is die soet ‘n duisend seeman-avonture wat oor die wydte en breedte van die aardbol afgespeel het.  Hy sou ‘n boek kon skryf oor sy verkenningstogte van vreemde en eksotiese plekke oor die wêreld heen, plekke waarvan die meeste van ons maar net kan droom.

 Maar die bitter, is galbitter.  Binnekort is hy weer oppad huis toe na amper nege maande op die see. Jare van nie-daar-wees-nie het sy gesin se verwagtings van hom getemper totdat hy eintlik maar bloot die oom was wat elke maand ‘n tjek in die pos sou sit.  Sy nie-daar-wees is uiteindelik genormaliseer as ‘n noodwendige deel van sy gesin se bestaan.  As hy hierdie gewaarwording hardop sê, verklap sy gesig hoe diep sy eie woorde in hom insny.   

 Die hartseer daarvan dat hy ‘n lewe met sy kinders gemis het, is nou, na al die jare oorweldigend.  Hierdie keer sal hy teruggaan na ‘n huis waar net sy vrou oor is. Hul laaste en derde kind is nou huis-uit om ‘n lewe van sy eie te gaan maak. Vir jare het Carl gehoop en vas geglo dat daar 'n tyd sou kom waarin hy meer kwaliteittyd saam met sy gesin kon deurbring. Maar, dit het nooit gekom nie.  Daar was altyd nog ‘n rekening wat betaal moes word of ‘n dringende rede hoekom hy sy vakansie moes kortknip om weer op die skip te moes klim.

 En skielik, in ‘n oogwink, is die uurglas leeg.  Hoewel hy en sy gesin op goeie voet is, is hul praatjies meer uit plig as plesier.  Dis sommer so bo-langs, want almal weet dat pa binne dae weer êrens die vreemde in sou verdwyn net om weer maande later ‘n baie tydelike blitsbesoek te bring.        

‘As ek maar net ...’ kom die selfverwyt en magteloosheid.  ‘As ek elke avontuur kon opgee vir ‘n tweede kans ..’ wensdenk hy.  En met elke sin, raak die bitter net meer bitter.

Nico van CSO sit stil-stil na Carl se storie en luister.  Sonder dat hy verwyt of beterweterig is, kan Nico deur die regte vrae te vrae die deur na ander moontlikhede op ‘n skrefie oopmaak. Hy kan hom oortuig dat daar tog nog hoop is omdat Nico weet dat die Man aan die Kruis wat sy lewe vir elkeen van ons gegee het, tweede kanse gee.  Ongeag Carl se uitdagings en selfverwyt, is daar 'n groter teenwoordigheid wat saam met hom stap – 'n Teenwoordigheid wat troos en leiding bied, mits hy sy hart daarvoor oopmaak. Dit bring vir ‘n oomblik ander perspektief – die perspektief dat daar soms uit totale hopeloosheid ongelooflike nuwe dinge spruit.   

 Met die afskeid is daar 'n glimlag op Carl se gesig, want al is dit net vir ‘n oomblik, glo Carl dat hy, ten spyte van sy hartseer, begin het op 'n pad van genesing en selfontdekking. 

 Ons donateurs gee ons by CSO daagliks die ongelooflike geleentheid om na seemanne se stories te luister en hulle te herinner aan die Een wat altyd ander deure oopmaak as ons dink dat daar geen meer uitweg is nie.  Namens Carl en elke seeman, ontsettend dankie! 

EFT:  Christelike Seemansorganisasie. ABSA Bank. Tjek. 1520-230-226

Dit bruis en dreun in die eetsaal waar Sjinese seemanne rondom Danie saamdrom.  ‘n Gerug het duidelik per skip-telegram die rondte gedoen dat  Danie, ‘n man met vele konneksies, aan boord is.  Hy word gepeper met opgewonde, nuuskierige vrae uit ‘n tiental-sterk skare wat elkeen iets wil weet. Dis effe chaoties, veral gegewe die klein probleempie wat die vloei van die geselsie belemmer...

Om te sê die tienman se Engels is gebrekkig, is ‘n growwe oorskatting van hul Engelse vermoëns. Danie se Sjinees, is ewe mankoliekig, met ‘n woordeskat van miskien so raps oor die vyf woordjies wat min of meer beperk is tot hallo en koebaai.  Op ‘n punt raak dit vir albei partye duidelik dat die gesprek geen vordering gaan maak nie, maar van moedopgee is daar nie sprake nie.  Die oplossing - ‘n rondte stomstreke.  Nou praat die Sjinese onder mekaar, daar word beduie en twee van hulle is met ‘n potlood en ‘n notaboekie aan die teken.  Die eindresultaat is nie ‘n Van Gogh nie, maar help tog met begrip.

Uit die gestamel en die stok-mannetjies op die vuil bladsy kom Danie eindelik tot die gevolgtrekking dat die skare dink hy’s ‘n diamantsmous.  Dis ‘n eerste vir hom.  Hy beduie terug en op die bladsy probeer hy skets dat hulle die kat heel aan die verkeerde kant beet het.  Uiteindelik snap hulle dat hulle teen die verkeerde boom op blaf, en die realisering dat Danie se rugsak nie vol blink klippies is nie, is ‘n sigbare teleurstelling. Die atmosfeer is nou merkbaar anders. Skielik is die opwinding verby en die enigste geluide wat oor is, is die klank van stokkies teen porselein soos hulle sit en middagete eet.

Maar Danie se rugrak hou wel iets van belang in.  In die nou stilte van die eetsaal, pak hy die Sjinese Bybels een-een op ‘n tafel uit.  Dis 'n stille uitnodiging tot iets groter as die alledaagse. As die bemanning so ongesiens as moontlik in sy rigting koekeloer, wys hy na die kruis op die wapen van sy sekuriteitsbaadjie, terwyl hy beduie ‘no cost, for free’.  Skielik is daar ‘n nuwe deur oop ...  

Soos die Bybels een vir een deur dankbare hande van die tafel opgeraap word, is daar 'n nuwe gesprek begin – nie een van woorde nie, maar een van harte wat oopgaan.  Skielik is daar ‘n brug, nie net tussen kulture en tale nie, maar ook tussen die menslike hart en God se hart. Eerder as die diamante waarop hul naarstigtelik opsoek is, is hul daar weg met ‘n boodskap van genade, liefde en hoop.

U bydrae aan CSO maak elke dag stories soos die moontlik.  Dit bring die Evangelie aan seemanne van oor die wêreld.  Daarvoor, ontsettend dankie namens elkeen wat deur hierdie bediening geraak word.

Bankrek: Christelike Seemansorganisasie. ABSA. Tjek. 630509. Rekno: 1520-230-226

 Hul ontmoeting vind plaas langs André se Via Dolorosa.  Sy lydingspad se spore loop swaar getrap al die pad uit die Oekraïne.  As hy ‘n oomblik durf terugkyk oor die afgelope twee jaar, is dit wat hy in die truspieël sien grou, hartverskeurend en pynvol, soos ‘n gloeiende kool wat ongenaakbaar en verwoestend in sy binneste brand.    André se Via Dolorosa is een van verlies.  In ‘n oorlog wil mens dadelik die sprong maak dat verlies verwys na hulle wat langs die pad slagoffers was van koeëls en bomme – en ja, dit is, maar dis selfs meer ... Dis ‘n verlies aan jouself, verlies aan jou menslikheid, verlies aan als wat jy gedog het betekenis het.  

Oorlog stroop absoluut.  Dit verswelg jou kom en jou gaan.    Die grou spore in die truspieël is een ding, maar dis die nimmer wykende swart onweerswolke op die horison wat jou dreig verslaan sodat jy wil skree, ‘Ek kan nie meer nie!’  Vir André is die realiteit dit:  Sy agt-jarige dogtertjie en haar ma moes in Odessa agterbly.  Daar is geen ander uitkoms nie. Sy hiér-wees op die skip, is noodsaaklik vir hulle oorlewing.  Die geld wat hy maak is hul enigste hoop om te ontsnap.  Maar, om jou kind en jou vrou agter te los in ‘n oorlog – dis nie ‘n eenvoudige kruis om te dra nie.  Watter pa, watter man, doen dit? – kom die verwyt. 

Nico van CSO, sit stil na André se storie en luister.  Nico is diep bewus hoe goedkoop woorde is.  Enige raad of advies aan die man wat stukkend voor hom sit sal hol simbole wees.  Hy is bewus dat al wil hy hoe graag, hy op geen manier die werklike dieptes van André se smart kan verstaan nie.  Met groot versigtigheid, sonder om voor te sê of te suggereer dat hy wat Nico is hoegenaamd antwoorde het, kan hy wel vertel van ‘n ander man wat so ‘n pad moes stap.  Af oor die Via Dolorosa, soos 'n lam het die Messias, Christus die Koning, gekom, uit Sy liefde vir jou en my. Af oor die Via Dolorosa, al die pad na Golgota. En anderkant Golgota weet ons nou, is ‘n oop graf.

 Elke ontmoeting wat ons daagliks by CSO met seemanne het, is nie ‘n wonder-storie wat iemand onherroeplik verander nie.  Meer as dikwels, as ons ‘n seeman langs sy Via Dolorosa ontmoet, is ons taak om met groot versigtigheid daardie seeman met ‘n enkele tree vorentoe te help.  Dis soms ‘n tree weg van die ‘ek kan nie meer nie’ afgrond, ander kere ‘n tree wat nuwe perspektief gee.  Dis soms die kleinste van dinge.       Een tree kan alles verander.

  Wil u dit nie biddend oorweeg om ons finansieel te ondersteun sodat ons kan aanhou om daar te wees sodat seemanne momenteel op ons kan leun om net nog een tree te gee nie? Dit sal alles verander.

  NS. Ons bankbesonderhede: Christelike Seemansorganisasie. ABSA. Tjek. 630509. Rekno: 1520-230-226.

Kyk net die vreugde op hierdie seemanne se gesigte. Dit oor iets wat vir u en my dalk alledaags is: ‘n Bybel in sy eie taal. Dit is God se vreugde wat uit hulle uitstraal. Daar is mos die bekende Gesang wat lui: In U is vreugde! Hulle ontmoet die Here in hierdie Bybel. Hier hoor hulle Sy vreugdestem. Dit is die wonder hiervan: Hulle hoor net daar waar hulle is.

Natuurlik is daar ander maniere hoe hulle kan hoor. Ons leef immers in die tyd van tegnologie. Daar is potgooie, TV kanale en Bybels op hulle selfone. Maar dit is vir die seemanne nie dieselfde vreugde as om letterlik die Here se Woord in die hande te hê en daardeur te blaai nie. ‘n Bybel in ‘n moedertaal, praat immers met jou hart. Dit gee hartsvreugde. God se vreugde.

Tegnologie het oorgeneem. Daar was die dae van die posduif. Pragtige briewe wat geskryf is. CSO se briewe aan donateurs. Seemanne se briewe aan hulle geliefdes. Ongelukkig bied die posdiens vandag aan ons ‘n hele klomp uitdagings. Posstukke, soos die nuusbriewe wat  gereeld ontvang is,  bereik u nie. Donasies wat per pos aan CSO gestuur word, bereik ons nie. Dit verdwyn soos mis voor die môreson.

My pleidooi is daarom of u nie wil oorweeg om voortaan ‘n debietorder te teken vir donasies nie. Ons doen al die administrasie by ons kantoor en kan enige verandering met 'n epos of Whatsapp of telefoniese oproep van u af aanbring. Die opsies van maandeliks, kwartaalliks, elke ses maande of jaarliks is tot u beskikking. U kan ook enige dag van die maand kies.  Oorweeg dit asseblief biddend. Kliek hier https://bit.ly/42iU2gO  om die debietordervorm af te laai. Vul in en stuur aan ons terug en ons doen die res! Die eposadres is Hierdie e-posadres word van Spambotte beskerm. Jy moet JavaScript ontsper om dit te lees.

  Daar is ook die moontlikheid van EFT’s of herhalende betalings op u bank app. Kontak ons gerus per epos vir enige vrae!

Dr Wimpie van Schoor: Voorsitter.

  NS. Daar is donateurs wat reeds hierdie stap geneem het. U weet wie u is. Baie dankie daarvoor! 

Bankbesonderhede:ABSA, Tjek, 1520-230-226